Pozdrawiam,

Jest rok 2012.To jedenasta godzina. Teraz lub nigdy, moi przyjaciele. Nadszedł czas aby przesunąć się do przodu w szeregach świadomości.

W obecnym momencie, energie na naszej planecie są łatwo zmienne. Wszystko jest możliwe. Warunki sprzyjają przyśpieszeniu Twojego rozwoju duchowego. Pod koniec roku 2012, otworzą się drzwi do innego paradygmatu; przekroczenie ich będzie uzależnione od Twojej wibracji. Bedziesz gotowa/-y na przekroczenie tego progu?

Dla mnie, 2012 jest powiązany z podnoszeniem wibracji poprzez “ rozszerzanie mistycznych horyzontów”. Zapraszam Ciebie do poznania Świata mistyków…

Czym jest mistycyzm?

Mistycyzm jest sztuką i tak jak każda sztuka wymaga zarówno talentu jak i zdolności technicznych. Możliwe że łatwiej będzie to zrozumieć na przykładzie artisty – obojętnie jakiego typu. Ja użyję tutaj przykład teatru, gdyż kiedyś byłam aktorką teatralną.

Mysticism is an art and any art requires both talent and technical skill. Perhaps easiest to understand by using the analogy of an artist—any type of artist really, but I’ll use theatre since I was once an actress.

Aby stać się bardzo dobrą aktorką musisz nauczyć się wielu technicznych discyplin tak jak: głosu, wymowy, dialektu, tańca, ruchu, gimnastyki, i wielu innych metod sztuki aktorskiej. Ćwiczysz, ćwiczysz i pewnego dnia zostajesz obsadzona. Masz wtedy nadzieje ze dotychczasowy trening zaowocuje podczas prób. Nagle, nadchodzi czas na przedstawienie.

Gdy wchodzisz na scenę, pozostawiasz cały ten trening i próby za sobą, wchodzisz cała w czas teraźniejszy. Wszystko co się nauczyłaś do tej pory przepływa przez ciebie,pomimo że ty nie skupiasz się na tym. W tym momencie żyjesz jako wcielenie ” aktorstwa”- jesteś aktorka przez którą charakter porusza się, mówi, i czuje się; wpełni obecny w rzeczywistości przedstawienia.

W podobny spósb człowiek uczy się być mistykiem, poprzez uczenie się wielu dziedzin: medytacji, jak zatrzymać myśli, jak spostrzegać rzeczy w innych wymiarach, jak wejść na płaszczyznę mistyczną, jak osiągnąć nieskazitelność, jak utrzymać swoją energię na odpowiednim poziomie, jak zburzyć swoje ego, jak nie używać “linii”- wielu zabiegów okultystycznych.

I pewnego dnia, Twój trening jest zakończony i możesz zachowywać się z zupełną nieskazitelnością. Nie dlatego , że Twoja uwaga jest skupiona na byciu nieskazitelną/-nym, ale dlatego że ucieleśniasz nieskazitelność w tym momencie. Wstapiłaś/-eś w mystyczne wymiary aby wykonać pracę z energiamii i jesteś zupełnie swobodna/-y, żyjesz w teraźniejszości, nie myślac o całym treningu. Perfekcyjna forma. Perfekcyjny ruch.

Trening mistyka nie odbywa się na poziomie intelektualnym. Jest przekazywany od nauczyciela do studenta. Jest zapakowany do Twojego bytu. Twoja świadomość “ czuje” co świadomość mistyka robi. Wyczuwasz najdrobniejszy posuniecie a Twoja świadomość zapamiętuje to.

Podczas Twojego treningu mistycznego, czasami rozmawiasz o posunięciach. Przenosisz rzeczy w dół do rzeczywistości mentalnej i analizujesz daną technikę. Natomiast nie możesz nauczyć się mistycyzmu poprzez czytanie książki lub słuchanie wykładu. Musisz spędzić czas z mistykiem. Mistycyzm jest czystym doświadczeniem.

Niektórzy ludzie uczyli się jak być mistykami w przeszłych życiach i to wraca do nich w tym życiu. Niektórzy są “zaprogramowani” jako mistycy nawet bez formalnego treningu. Jeżeli jesteś zaprogramowana/-y jako mistyk, gdy doświadczysz mistycznego posunięcia, natychmiast zostanie on zarejestrowany w Twojej świadomości. Niektórzy są zaintrygowani mistycyzmem i chcą skrócić swoją edukację duchową. Generalnie, wszystkie kobiety są mistykami w wiekszym lub mniejszym stopniu, gdyż aby przetrwać w systemie patrialchalnym, musiały one użyć to co Castaneda nazywa” drugą uwagą”. Jest to część w nas dokonująca transakcji w niewidocznej strefie.

Nie ma znaczenia do której kategorii się zaliczasz. Każdy może odnieść korzyść z nauki technik mistycznych. Każdy może użyć ścieżkę mistyczną do podniesienia swojej wibracji.

神秘主義是什麼？

神秘主義是一門藝術，而任何一門藝術都必須同時具備天分和技能。也許用藝術家的比方最能讓你理解──其實任何的藝術家都可以，不過我會以戲劇來比方，因為我以前是個演員。

要成為一個真正的好演員，你必須鑽研許多專業學科：發聲、演說、方言、舞蹈、律動、體操以及各種演出方式──什麼都要學。所以，你就一直接受訓練，直到有天，你被分配到一個角色，你在排練時努力把之前所學都發揮出來，之後，忽然間，演出的時候到了。

當你走上舞台，你把所有受過的訓練和綵排置諸腦後，完全進入當下。你之前所學的一切都充分流露出來，但是你的注意力並不在那上面。在那個關頭，你是「演技」活生生的具體化身──劇中人物透過演員走動、說話和感受，完全活在劇情實境的當下。

很類似地，要成為修密之人，你要鑽研許多學科：靜坐、如何停止雜念、如何察覺其它次元的事物、如何進入密境、至臻完善、如何把持你的能量、如何解構你的自我、怎樣可以不要用到「台詞」──各式各樣的密法招數。

然後有一天，你完成了訓練，言行舉止都可以完全符合至臻完善的程度。並不是因為你把注意力放在至臻完善上面，而是因為你在那個時候已經是至臻完善活生生的具體化身了。你進到密境去進行能量工作，無比流暢，完全在當下，沒有去想那些受過的訓練。完美的型態。完美的動作。

密法的修練並不是發生在智力層面上。它是從師父移轉到徒弟身上的。它被填塞進入你的本性之中。你的覺察體「感應到」修密者的覺察體在做些什麼。你觀測一個招數，而你的覺察體就把它記下來了。

在密法修練的過程裡，你有時候會討論招數。你把它們帶到智性層面來分析其中的技巧。但是你不能只靠閱讀或者聽道來學習神秘主義。你必須要花時間和修密者相處。神秘主義是純粹的體驗。

有些人在前世曾經受過密法的訓練，而在這一世又重拾過去的記憶。有些人從未經過正式的訓練，卻帶有修密者的特質。如果你先天就有修密者的本質，當你遭逢到秘術的時候，你的覺察體馬上就會感應到。有些人則是對神秘主義感到好奇，想要藉此完滿他們的靈修教育。大致上，所有的女性多少都有修密者的特質，因為，要在父權體制下生存，她們必須學會使用卡斯塔內達（Carlos Castaneda）所謂的「第二注意力」：我們在未見領域活動的那個部分。

你屬於以上那個類別並不重要。任何人都可以從學習密法技能中獲益。任何人都可以經由神秘主義的途徑來提高他們的能量振動。

El misticismo es un arte y como cualquier arte, implica tener cierto talento y habilidades técnicas. Quizás sea más fácil de comprender si usamos la analogía del artista –en realidad podría ser cualquier tipo de artista, pero usaré el teatro ya que alguna vez fui actriz–.

Para llegar a ser una excelente actriz tienes que estudiar varias disciplinas técnicas: canto, oratoria, dicción, danza, movimiento, gimnasia, diferentes métodos de actuación… todo tipo de cosas. Así que entrenas y entrenas hasta que un día te dan un papel, luego plasmas todo tu entrenamiento en los ensayos y de repente, llega el momento de la actuación.

Cuando sales al escenario, te olvidas de todo el entrenamiento y los ensayos, simplemente entras por completo en la actuación. Todo lo que has aprendido viene a ti, pero no centras tu atención en eso. En ese momento eres la viva imagen de la “actuación”, el actor a través del cual el personaje habla, se mueve y siente; estás completamente inmerso en la realidad de la obra.

De forma similar, uno aprende misticismo a través del estudio de varias disciplinas: meditación, cómo detener el pensamiento, cómo percibir cosas de otras dimensiones, cómo entrar en los planos místicos, la impecabilidad, cómo mantener tu propia energía, cómo deshacer tu ego, cómo dejar de usar “líneas”… todo tipo de maniobras ocultas.

Y un día logras completar tu entrenamiento y entonces puedes actuar con total impecabilidad. No porque te centres en ser impecable, sino porque a esa altura ya eres la viva imagen de la impecabilidad. Ingresas a los planos místicos para realizar trabajos energéticos y eres súper fluido, estás en el momento presente y no piensas en todo lo que aprendiste durante tu entrenamiento. Tienes la forma perfecta. El movimiento perfecto.

El aprendizaje del misticismo no sucede a nivel intelectual. Se transmite de mentor a aprendiz. Se ancla en tu ser. Tu cuerpo de consciencia “siente” lo que el cuerpo de consciencia del místico está haciendo. Programas una maniobra y tu cuerpo de consciencia lo recuerda.

Durante el entrenamiento como místico, a veces comentas las maniobras. Llevas las cosas hacia el plano mental y analizas las técnicas. Pero no puedes aprender misticismo leyendo un libro o escuchando una conferencia. Tienes que pasar tiempo con místicos. El misticismo es pura experiencia.  Algunas personas se han entrenado como místicos en vidas pasadas y ahora el aprendizaje regresa a ellos en esta vida. Algunas personas están conectadas al misticismo aunque nunca han recibido ningún tipo de formación. Si estás conectado al misticismo, cuando estás expuesto a alguna maniobra mística tu cuerpo de consciencia la detecta de forma inmediata. Algunas personas sienten curiosidad por el misticismo y desean completar sus educaciones espirituales. En general, todas las mujeres son místicas en algún punto, ya que para poder sobrevivir al Patriarcado han tenido que aprender a utilizar lo que Castaneda denomina la “segunda atención”, esa parte de nosotros que interactúa en los planos invisibles.

No importa en qué categoría te encuentres. Cualquier persona se puede beneficiar del aprendizaje de las técnicas del misticismo. Cualquier persona puede emplear el camino del misticismo para elevar su vibración.

It's 2012. The eleventh hour. It's now or never, my friends. Time to move out onto the front line of consciousness.

At present, the energies on the planet are in flux. Anything is possible. Conditions are optimal for speeding up your evolution. At the end of 2012, a doorway will open and, depending on your vibration, you'll be able to walk through, into the new paradigm. Will you be ready?

For me, 2012 is all about raising vibration by "pushing the mystical envelope". I invite you to explore the world of the mystic...

What is Mysticism?

Mysticism is an art and any art requires both talent and technical skill. Perhaps easiest to understand by using the analogy of an artist—any type of artist really, but I’ll use theatre since I was once an actress.

To become a really good actress, you have to study many technical disciplines: voice, speech, dialects, dance, movement, gymnastics, various acting methods—all kinds of things. So you train and train and then one day you are cast in a role, you bring all of your training to bear in rehearsals, and then, suddenly, it’s time to perform.

When you walk out onto the stage, you put all of the training and all of the rehearsals in your back pocket and just enter completely into the moment. Everything you’ve learned comes through, but you’re not focusing on it. You are the living embodiment of “acting” at that point--the actor through which the character moves, speaks, and feels, totally present in the reality of the play.

In a similar way, one learns to be a mystic by studying many disciplines: meditation, how to stop thought, how to perceive things into other dimensions, how to enter the mystical planes, impeccability, how to hold your energy, how to deconstruct your ego, how not to use “lines”--all kinds of occult maneuvers.

And then one day, you’re all trained up and you can act with complete impeccability. Not because you are concentrating on being impeccable, but because you are a living embodiment of impeccability at that point. You enter the mystical planes to do energetic work and you are super fluid, in the moment, not thinking about all of the training. Perfect form. Perfect movement.

The mystic's training doesn’t happen intellectually. It is transferred from mentor to apprentice. It is packed into your being. Your body of awareness “feels” what the mystic’s body of awareness is doing. You clock a manuever and your body of awareness remembers.

While you are in mystical training, you sometimes talk about maneuvers. You bring things down into the mental realm and analyze the technique. But you can’t learn mysticism by reading a book or listening to a lecture. You have to hang out with mystics. Mysticism is pure experience.Some people have trained as mystics in past lives and it comes back to them in this life. Some are “wired” as mystics even though they’ve had no formal training. If you’re wired as a mystic, when you are exposed to a mystical manuever, it will register with your body of awareness immediately. Some are curious about mysticism and want to round out their spiritual education. In general, all women are mystical to some degree because, in order to survive the Patriarchy, they had to learn to use what Castaneda called the “second attention”, that part of us that transacts in the unseen realms.

It doesn’t matter what category you fall into. Anyone can benefit from learning mystical techniques. Anyone can employ the path of mysticism to raise their vibration.

Looking back on that time, I can see that I was a diamond in the rough--a lot of spiritual potential, but a total mess! Rama's teachings on impeccability helped me begin the process of cutting and polishing the diamond of my being.

So, what does it mean to be impeccable? If you check the dictionary, you find something like "Not capable of sinning" or "Free from fault or blame". But these definitions are tainted by a dualistic approach to life. In unity consciousness, there is no sin or fault. Human life is about the growth of consciousness, learning lessons, evolving into more refined states of awareness.

The best definition I know comes from Rama's teachings: "Hassle the details".

When you take something on--a project, a relationship, an incarnation--impeccable results come through a dedicated intention to do it as fully, completely, and perfectly as possible. And to not stop until it has been accomplished impeccably, rather like a dog with a bone that refuses to give it up until every last shard is gnawed away. Additionally, the intent to be impeccable must be driven by the heart, the center of balance. There's no room for fanaticism on the one hand or sloppiness on the other.

It's a difficult concept to explain. It takes years to study and master the art of impeccability. So rather than trying to explain, let me give you an example.

I spent 6 years writing and producing my book, Unplugging the Patriarchy. It was written and rewritten a total of 5 times. With each set of critiques and rewrites, I sought to move more and more "out of the way" so that the book would evolve from "my book" to "Mother Divine's book".

It was quite a learning experience--long and grueling. Did I get discouraged? Of course. Did I throw temper tantrums and ask Spirit, "Are you sure writing this book is my dharma?" Many times. Did I tire of rereading and refining the text. You have no idea!

But inwardly I was told that if I could really get out of the way, if I could do an impeccable job, the book would become something other than a book: a mystical experience for the reader, a transmitter of termas, an inspiration to women to stand in their power, and a tool that would help many people around the world unplug their energies from the Patriarchy and align with the new paradigm of consciousness.

So, when I thought about throwing in the towel, I would remind myself of the goal and continue to hassle the details.

When it was finally written, the production phase began. As a mystic, I knew that, in order to produce it in an impeccable way, I needed to:

• Self-publish to maintain control over the content and energy of the book.
• Use the best editors I could find--ones that would do a stellar editing job without changing the book's energy.
• Work with an artist and an interior designer who could convey the right energy through the artwork and layout.
• Employ a male artist for the cover design to add some masculine energy--one who was willing to go through a hundred iterations until it was perfect.
• Engage the best printer available and use top-of-the-line paper.

I actually opted to have the book printed in Canada then shipped back into the US because I knew the energy of the final product would be cleaner!

And on December 21, 2009, when I was so anxious to get it released and just have done with it, with hundreds of books stacked up around me waiting to be shipped out, I was told to pause and handle the release in a different way. As I sat in meditation, a final empowerment came through me that caused the physical books to rise up into energetic holograms of light.

So, was it worth it, those 6 years of hassling the details? I think so. For one thing, because the book is impeccable, the energy flows freely through it, an energy that has aided thousands of people around the world. But also because the process changed me; because the struggle to do the task impeccably refined my being and catapulted me into a higher spiritual configuration.

In summary, developing impeccability requires acting in accordance with Spirit, driving from the heart, being in the moment, being 100% committed to what you are doing, and hassling the details, even when you feel like giving up.

So, the question is, where are you in your spiritual growth process? Are you willing to put forth the effort to tighten up your life? Are you still attached to controlling the outcome? Do you meditate a little every day on your heart chakra in order to cultivate balance? Do you hassle the details?

If you want to become impeccable, you must clean and polish your being. Clean and polish. Clean and polish. Until it shines like a diamond.

And once it is perfect, you throw it away.
 

回顧從前，我瞭解到當時的我是顆未經琢磨的鑽石──有著龐大的靈性潛力，內心卻是一團混亂！Rama教導的無懈可擊概念幫助我開始琢磨出內在鑽石的歷程。

那麼，怎樣才是無懈可擊呢？在英文字典裡，你會看到諸如「無從犯錯」或者「免於過失」等解釋。可是這些釋義都帶著二元性的生命觀點。在合一意識中，罪惡或者過失並不存在。人生是在於意識的增長、學習、進化到更高度的知覺狀態。

我所知道最好的定義是來自Rama的教誨：「計較細節」。

當你著手做一件事情──一項計畫、一段關係、一次轉世──都要全心致力盡可能做到完美，才能達到至臻完善的成果。而且要毫無懈怠、貫徹始終，就像咬到骨頭的狗，在所有肉屑都被啃食一空之前，絕不鬆口。另外，這個至臻完善的意圖一定要出自內心，平衡的中心點。其間不容有絲毫的狂熱或懈怠。

這個概念很難以言詞解釋。學習和掌握至臻完善的技巧需要許多年的時間。所以與其試著向你解釋，讓我舉例說明。

我花了6年的時間撰寫和出版我的脫離父係體制這本書。前後總共寫了又重寫了5次。隨著每次的指正和重寫，我都試著把自己更進一步地「放空」，好讓這本書從「我的書」進化成「神聖母親的書」。

這是一段漫長又極盡煎熬的學習歷程。在那期間我是否感到挫折？當然有。我是否曾經大發脾氣、質問聖靈，「你確定寫這本書是我的宏法使命嗎？」有，很多次。我是否曾經對於重新反覆閱讀和修改感到厭煩呢？你完全不瞭解那種感受！

但是內在覺知告訴我，如果我可以真的放空，如果我可以把事情做到至臻完善，這本書就不再只是一本書而已了：它會成為讀者的一次修密歷程、伏藏的傳導體、鼓舞女性站在自己的力量之中，還能幫助世界各地許多人將他們的能量從父權體系中解脫出來，連結上新的意識型態基準。

所以，每當我心灰意懶的時候，我就會拿這個這個目標來提醒自己，然後繼續計較細節。

當這本書終於寫成的時候，隨即就近入了製作階段。身為修密的人，我知道，要把這本書製作到至臻完善，我需要：

• 自己出版這本書，好保留對於書中內容和能量的掌控。
• 雇用我所能找到最好的編輯──他們能夠在不影響這本書能量的情況之下，完成一流的編輯工作。
• 和能夠經由藝術作品和版面編排，來正確傳達出這本書能量的藝術家和設計師合作。
• 雇用一位男性藝術家來做封面設計，好為這本書注入些陽性能量──他也要能夠容許讓作品經歷一再的修改，直到成品完美為止。
• 聘請我所能找到最好的印刷廠，並使用頂級的紙張。

我甚至選擇讓在加拿大印刷這本書，再運回美國，因為我知道要這樣，最後出來的成品能量才會比較乾淨！

之後在2009年十二月21日那天，我急切地企盼著發行這本書，好讓整件事告一段落；好幾百本的書堆在我四周，等著被運送出去，這時我卻被告知先暫停下來，以不同的方式來處理這本書的發行。當我靜坐入定，最後一股加持力量通過我，將那些書本從實體提升到能量的全息光芒。

所以，花了6年在計較細節上，值得嗎？我認為是的。首先，因為成品至臻完善，現在已經幫助了世界各地成千上萬人們的能量，得以順暢無阻地經由書本流露出來。另外，整個經歷也改變了我；因為為了至臻完善地完成這項任務所做的奮鬥提升了我的內在本質，並將我的靈性排列組態大幅升級。

總而言之，要發展至臻完善的能力，必須與聖靈通力合作、發自內心、時時都在當下、百分之百地專心致力在完成任務上，並且就算在想要放棄的時候，都還是要計較細節。

所以問題是，你的性靈成長到了那個階段呢？你願意努力去重整你的生活嗎？你還執著在掌控做出來的成果嗎？你有沒有每天都花一點時間靜坐，檢視你的心輪，好培養各方面的平衡？你有沒有計較細節？

如果想要至臻完善，你就得要清理琢磨你的內在本質。清理、琢磨。清理、琢磨。直到它閃爍著像鑽石一樣的光芒為止。

而一旦達到了完美的程度，就將之拋開。

 

Ahora, viéndolo en retrospectiva, me doy cuenta de que en aquel entonces yo era un diamante en bruto, mucho potencial espiritual pero ¡hecha un lío! Las enseñanzas de Rama sobre la impecabilidad me ayudaron a iniciar el proceso de tallado y pulido del diamante de mi ser.

Entonces, ¿qué significa ser impecable? Si buscas «impecable» en el diccionario encontrarás algo como «incapaz de pecar» o «exento de falta o culpa». Sin embargo, estas definiciones están manchadas por un enfoque dual hacia la vida. En la unidad de la consciencia, no existen los pecados o las faltas. La vida humana se basa en el crecimiento de la consciencia, en el aprendizaje de lecciones, en la evolución hacia estados más refinados de consciencia.

La mejor definición que conozco proviene de las enseñanzas de Rama: «estar encima de los detalles».

Cuando inicias algo —un proyecto, una relación, una encarnación— la impecabilidad de los resultados proviene de la intención de entrega para llevarlo a cabo de la manera más completa, más perfecta posible. Y del hecho de no parar hasta lograrlo de forma impecable, como un perro con un hueso que se rehúsa a dejarlo hasta no haberlo roído por completo. Además, la intención de ser impecable tiene que estar guiada por el corazón, el centro del equilibrio. No hay lugar para el fanatismo, ni para sensiblerías.

Es un concepto difícil de explicar. Lleva años estudiar y llegar a dominar el arte de la impecabilidad. Así que, en lugar de intentar explicarlo, daré un ejemplo.

Tardé seis años en escribir y producir mi libro, Unplugging the Patriarchy (Desconectando el patriarcado). Lo escribí y reescribí en total cinco veces. Con las criticas y reescrituras, buscaba cada vez más y más «quitarme del medio» para que el libro evolucionara y pasara de ser «mi libro», a ser «el libro de la Madre Divina».

Fue toda una experiencia de aprendizaje, larga y agotadora. ¿Me desanimé en algún momento? Por supuesto. ¿Me dieron rabietas y le pregunté al Espíritu: «¿estás seguro que escribir este libro es mi dharma?»? Muchas veces. ¿Me cansé de releer y refinar el texto? ¡No te das una idea!

Pero interiormente me dijeron que si realmente podía quitarme del medio, si podía hacer un trabajo impecable, el libro se convertiría en algo más que un libro: llegaría a ser una experiencia mística para el lector, un transmisor de termas, una inspiración para que las mujeres recuperaran su poder y una herramienta para que muchas personas en todo el mundo desconectaran sus energías del Patriarcado y se alinearan con el nuevo paradigma de la consciencia.

Así que cada vez que pensaba en tirar la toalla, me recordaba a mí misma el objetivo y continuaba encima de los detalles.

Cuando finalmente el libro estuvo escrito, empezó la fase de producción. Como mística sabía que para producirlo de forma impecable necesitaba:

• Publicarlo yo misma para mantener control sobre el contenido y la energía del libro.
• Conseguir los mejores editores que pudiera. Editores que hicieran un trabajo estelar sin modificar la energía del libro.
• Trabajar con un artista y un diseñador que pudieran transmitir la energía correcta en las ilustraciones y maquetación.
• Contratar a un artista masculino para que realizara el diseño de la portada y aportara algo de energía masculina. Un artista que estuviera dispuesto a rehacer el diseño cientos de veces hasta dar con el diseño perfecto.
• Contratar a la mejor imprenta disponible y usar papel de primerísima calidad.

De hecho opté por imprimir el libro en Canadá y luego pedir que me lo enviaran a Estados Unidos porque sabía que la energía del producto final estaría más limpia.

Y en diciembre de 2009, cuando ya había terminado y estaba tan ansiosa por lanzar el libro a la venta, con cientos de libros apilados a mi alrededor, me pidieron que me detuviera y manejara el lanzamiento del libro de forma diferente. Me senté a meditar y un poder final pasó a través de mí e hizo que los libros físicos se levantaran en hologramas energéticos de luz.

¿Así que valió la pena seis años de estar encima de los detalles? Eso creo. Por una razón: porque el libro es impecable, la energía fluye por él libremente, una energía que ha ayudado a miles de personas en todo el mundo. Pero también porque el proceso me cambió; porque la lucha por hacer mi trabajo de forma impecable refinó mi ser y me llevó hacia una configuración espiritual más elevada.

Resumiendo, desarrollar la impecabilidad requiere actuar de acuerdo con el Espíritu, dejarse guiar por el corazón, estar presente en cada momento, estar 100% comprometido con los que hacemos y estar encima de los detalles, incluso cuando sientes que te quieres rendir.

Así que la pregunta es, ¿en qué etapa de tu crecimiento espiritual estás? ¿Estás dispuesto a hacer el esfuerzo de llevar una vida más estricta? ¿Aún estás apegado al resultado? ¿Meditas cada día un poquito en tu chakra del corazón para cultivar equilibrio? ¿Estás encimas de los detalles?

Si quieres convertirte en una persona impecable, debes limpiar y pulir tu ser. Limpiar y pulir. Limpiar y pulir. Hasta que brille como un diamante.

Y una vez que es perfecto, te deshaces de él.
 

W latach sześćdziesiątych, Carlos Castenada użył w opisanych przez niego doświadczeniach ze swoim nauczycielem mistycznym Don Juan określenie “ nieskazitelny wojownik ”. Póżniej w latach osiemdziesiątych, Rama, mój mistyczny nauczyciel, zapożyczył to określenie i zbudował nową dziedzinę wiedzy wokół owego pojęcia jako drogi do oświecenia. Niektóre z nich są dostępne za darmo w formie MP3 do ściągnięcia ze strony internetowej Fundacji Frederick P. Lenz ( Rama)

Patrząc wstecz, widzę siebie jako nieoszlifowany diament, duży potencjał duchowy w zupełnym bałaganie! Nauczanie nieskazitelności przez Ramę pomogło mi w procesie przycinania i szlifowania diamentu mojego bytu.

Co znaczy być nieskazitelnym? Słownik tłumaczy to jako “ niezdolność do popełnienia grzechu” lub “ bycie wolnym od winy lub obwiniania”. Niestety te definicje są skażone dualistycznym podejściem do życia. W zjednoczonej świadomości nie ma grzechu lub winy. Celem ludzkiego życia jest wzrost świadomości, uczenie się pewnych lekcji, przejście w czystszy/ bardziej wyrafinowany stan świadomości.

Według mnie, najlepsza definicja określająca to stwierdzenie, pochodzi z nauk Ramy:” Klopotliwe drobiazgi/ detale”.

Kiedy podejmiesz się jakiegokolwiek zadania, np. wejdziesz w układ ludzki, wybierzesz swoją inkarnację-nieskazitelne wyniki przyjdą przez oferowanie intencji w kierunku wykonania wybranej pracy jak najdokładniej, perfekcyjne, z jak możliwie największą precyzją. Najważniejsze jest kontynuowanie tego procesu do czasu uzyskania całkowitej nieskazitelności. Proces ten można porównać do psa trzymającego w pysku kość, odmawiającego oddania jej dopóki nie przeżuje jej w całości. Na dodatek , intencja uzyskania nieskazitelności musi wyjśc z serca, które jest centrum balansu. Nie ma tam miejsca na fanatyzm lub nieudolnictwo.

Jest to koncept trudny do wytłumaczenia. Nauka i opanowanie sztuki nieskazitelności zabiera lata. Zamiast ją tłumaczyć pozwolę sobie przytoczyć poniższy przykład.

Napisanie i opublikowanie mojej książki Unplugging the Patriarchy zabrało mi sześć lat. Pisałam ją i przepisywałam, po poprawkach, w sumie pięć razy. Za każdym razem , wraz z uwagami krytycznymi i poprawkami, starałam się usunać siebie z drogi, umożliwiając przejście z “ mojej książki” do “ książki Świętej Matki” .

To uczące doświadczenie było długie i żmudne. Czy byłam czasami zniechęcona? Oczywiście. Czy burzyłam się i pytałam Duszę, “ Jesteś pewna że napisanie tej książki jest moim przeznaczeniem? ”Wielokrotnie. Czy byłam zmęczona czytaniem na okrągło mojego tekstu i poprawianiem go? Nie masz nawet pojęcia!

Ale wewnętrznie powiedziano mi że jeżeli usunę się z drogi, jeżeli bedę w stanie wykonać nieskazitelną pracę, ksiażka ta stanie się czymś wiecej niż ksiażką, dla czytelnika stanie się mystycznym doświadczeniem, przekaźnikiem term, natchnieniem dla kobiet aby te powstały w swojej sile, oraz narzędziem służącym do pomocy ludziom.

Kiedy miałam zamiar rezygnować , przypominałam sobie o moim zadaniu i kontynuowałam pracę nad detalami.

Gdy wreszcie książka została napisana, zaczął się proces produkcyjny.

• Zdecydowałam się na samodzielne opublikowanie, aby kontrolować zawartość i energię książki.
• Użyłam najlepszych edytorów, jakich mogłam znaleźć- tych którzy by redagowali świetnie, bez zmieny energii książki.
• Pracowałam z artystką i projektantem wnętrz, która mogła przekazać prawidłową energię poprzez swoją sztukę i rozplanowanie.
• Zatrudniłam artistę-mężczyznę do zaprojektowania okładki, aby dodać trochę męskiej energii- takiego który nie miałby nic przeciwko setkom poprawek , zanim jego praca byłaby uznana za idealną.
• Wynajęłam najlepszą dostępną prasę drukarską i użyłam najlepszego papier.

Na koniec zdecydowalam, aby ksiażka była wydrukowana w Kanadzie i przysłana z powrotem do Stanów Zjednoczonych, gdyż wiedziałam że energia końcowego produktu będzie czyściejsza!

21-go grudnia, 2009 roku, gdy byłam bardzo zniecierpliwiona aby wypuścić ją na rynek i zakończyć ten proces, z setkami książek ułożonymi wokóło mnie w stosy, czekającymi tylko na wysłanie, otrzymałam informację aby się wstrzymać i podejść do wypuszczenia ich na rynek w inny sposób. Podczas mojej medytacji , końcowe upoważnienie przeszło przeze mnie. To ono spowodowało że te fizyczne książki przeobraziły się w energetyczny hologram światła.

Czy przywiązywanie wagi do detali przez ostatnie sześć lat było warte mojego wysiłku i energii? Myśle, że tak. Z jednej strony książka ta jest nieskazitelną, energia przepływa swobodnie przez nią. Energia ta pomogła tysiącom ludzi na Świecie. Ale również proces ten zmienił mnie; gdyż borykanie się z wykonaniem zleconego zadania nieskazitelnie oczyściło/ wyrafinowało moją istotę i przeniosło mnie w wyższe duchowe konfiguracje.

Reasumujac, rozwijanie nieskazitelności wymaga postępowania zgodnego z Duszą, musi wyjść z serca, bycia na teraz, bycia oddanym temu co się robi w 100%, i przykładania wagi do szczegółów, nawet wtedy kiedy chcesz zrezygnować.

Pytanie jest, gdzie znajdujesz się na drodze swojego rozwoju duchowego? Jesteś gotowa/-y na wysiłek aby uporzadkować swoje życie? Jesteś nadal przywiazana do kontrolowania efektu końcowego? Medytujesz troche każdego dnia nad czakramem serca, aby udoskonalać równowagę? Pracujesz nad szczegółami?

Jeżeli planujesz zostać nieskazitelną/-ym, musisz wyczyścić i wypolerować swoją istotę. Czyścić i polerować. Czyścić i polerować. Dopóki nie błyszczy się jak brylant.

I po osiągnięciu perfekcji wyrzucisz to za siebie.
 

   
For the past 2 days, I’ve been feeling a little sad. Some change is in the air and I haven’t been able to identify precisely what change, what sadness. It felt as though I was leaving something behind and embarking on a new adventure—an adventure that was very quiet and subdued. Will I stop disseminating spiritual knowledge through teleconferences, I wondered? Will I completely redefine my offerings and move into a new phase? Will I drop the body? What change is looming that could be so life changing?

Finally, this morning in meditation, I put my finger on it.

Have you seen the movie The Lord of the Rings or read Tolkien’s wonderful trilogy of that name? If so, perhaps you remember one of the last scenes where the elves, Bilbo, Frodo, and Gandalf get on a pretty wooden boat, sail out of the harbor, and disappear from view. They leave for a new world. “That’s it,” I thought. “That moment in the film captures the feeling perfectly!”

It’s as though I’ve gotten on a boat and am sailing out toward the unknown. The unknown isn’t scary. It’s actually quite peaceful. It holds the sense of returning to something long forgotten.

It’s the looking back that is poignant and laced with sadness. Leaving the old world, the old ways, the old structures. Leaving everything behind. Bidding goodbye to an old friend.

Rama, who was my spiritual teacher in this and other lives, had an expression for the phenomenon that seems to be occurring: the splitting of the worlds. Back in the 80s and 90s, when I heard him use that phrase, I never quite knew what he meant. Later, in 2004, during my energetic work of unplugging the underlying structures of the Patriarchy, I had a direct experience of the worlds splitting—at least on an energetic level. Perhaps at that time it was a foreshadowing of what would eventually happen in the third-dimensional world.

I realize that the phrase doesn’t quite make sense to the rational mind, but I don’t know how else to say it. I suppose Rama didn’t either. One thing becomes two. One reality splits off leaving two separate realities.

It’s not a bad thing, of course. Just part of the ascension process. We’ve all know that, sooner or later, we would part company with the world as we have known it. The further we go in our personal ascension, the more things we must say goodbye to: people, places, attachments, desires, belief systems, states of mind. Even the peace and balance we work so hard to attain as spiritual seekers, in the final stages of our quest, must be honored and brought to rest. And, in the end, there is only the echo of “all gone, all gone”.

Is this something to be alarmed about? Is there some looming decision that needs to be made? Is there something you need to “do”?

Not at all. This is beyond the emotional, intellectual, and physical bodies. What is transpiring is beyond the human spectrum. If there is any choice to be made, it will be made from your heart of heart. Just a simple inner turning. Just a moment of looking back.

No need to worry. No need to decide. Just live each day in an impeccable and heart-felt way. Relax. Trust. Watch what your body of awareness does in each moment.

Will the physical world change? I don’t know. We’ll have to wait and see, won’t we?

All I know is that if there is the feeling of poignancy or sadness, then it is best to turn, like a small child, and become curious. Welcome it. Embrace it. Merge with it. And watch it gently come to rest.

And then, move on…
 

Podczas ostatnich dwóch dni, było mi smutno. Czułam zmiany w powietrzu bez możliwości dokładnego wskazania miejsca zmiany, co za smutek. Czułam , że pozostawiam coś za sobą i podejmuję nową przygodę - przygodę , która będzie spokojna i tajemnicza. Zastanawiałam się, czy przestanę szerzyć duchową wiedzę podczas conferencji telefonicznych? Czy zdefiniuję na nowo moje ofiarowania i przejdę w nową fazę życia? A może opuszczę swoje ciało? Jaka zmiana, odmieniająca życia, szykuje się ?

Nareszcie, tego ranka podczas medytacji byłam w stanie wskazać to miejsce.

Widzieliście film pod tytułem Władca Pierścieni lub przeczytaliście wspaniałą trylogie fikcyjną J.R.R. Tolkiena o tym samym tytule? Jeżeli tak, to może pamiętacie jedną z ostatnich scen gdzie elfy, Bilbo, Frodo, i Gandalf wsiadają na piękną, drewnianą łódź, odpływają z przystani znikając z pola widzenia. Wyruszyli oni do Nowego Świata. “To jest to ”- pomyślałam- “ ten moment filmu dokładnie odzwierciedla moje odczucia!”

Mam uczucie , że wsiadłam do łodzi i odpływam w kierunku nieznanego. Nieznane nie jest niczym przerażającym. W rzeczywistości jest ono całkiem bezpieczne. Daje ono wrażenie powrotu do czegoś dawno zapomnianego.

To patrzenie za siebie przepełnione jest nostalgią i podszyte smutkiem. Opuszczenie starego świata, starego porządku, starych systemów. Zostawienie wszystkiego poza sobą. Pożegnanie z starymi przyjaciółmi.

Rama, będący moim duchowym nauczycielem w tym i w innych życiach, miał powiedzenie odzwierciadlające istniejący obecnie fenomen: rozszczepienie światów. W latach 80-tych i 90-tych, kiedy słyszałam to powiedzenie użyte przez niego, nie rozumiałam go w pełni. Późnym rokiem 2004, podczas mojej pracy z energiami odłączenia podstawowych struktur patriarchalnych, miałam bezpośrednie doświadczenie z rozszczepieniem światów - przynajmniej na poziomie energetycznym. Możliwe, że była to zapowiedź tego co zmaterializuje się, w pewnym momencie, w trójwymiarowym świecie.

Rozumiem, że ta fraza nie ma dużego sensu dla racjonalnego myślenia, ale nie wiem jak inaczej to określić. Podejrzewam , że Rama również miał z tym problem. Jedna rzecz staje się dwoma. Jedna rzeczywistość rozszczepia się pozostawiajac dwie oddzielne rzeczywistości.

Oczywiście, proces ten nie jest złą rzeczą. Jest on częścią na drodze rozwoju duchowego. Wszyscy wiedzą, że wcześniej czy póżniej drogi nasze rozejdą się ze światem jaki znamy. Im bardziej rozwiniemy się duchowo, tym wiecej pożegnań nas czeka z ludźmi, miejscami, przyzwyczajeniami, pragnieniami, wierzeniami, stanem umysłowym. Nawet spokój i równowaga, nad którymi tak ciężko pracowaliśmy jako poszukiwacze duchowości, w ostatniej fazie naszego poszukiwania, muszą być uhonorowane i pozostawione samym sobie. I na końcu pozostanie tylko echo powtarzające “wszystko przeminęło, wszystko przeminęło”.

Czy jest to rzecz, której powinniśmy się obawiać? Czy jest on związany z decyzją którą należy podjąć? Czy musimy coś “zrobić”?

Nic z tych rzeczy. Proces ten przebiega poza emocjonalnym, intelektualnym i fizycznym ciałem. Co się tutaj dzieje przechodzi ludzkie pojęcie. Jeżeli jakiś wybór należy podjąć, będzie on przebiegać w Twoim sercu serc. Łatwe wewnętrzne dostrojenie. Moment wglądu w przeszłość.

Bez obawy. Nie ma potrzeby podjmowania żadnej świadomej decyzji. Spędź każdy dzień w nieskazitelny i zgodny z nakazami serca sposób. Rozluźnij się. Ufaj. Obserwój co Twoje ciało świadomości robi w każdej chwili.

Czy świat fizyczny ulegnie zmianie? Nie wiem. Pożyjemy, zobaczymy.

Jedno wiem, jeżeli istnieje uczucie smutku lub żalu, to najlepiej tak jak małe dziecko odwrócić się i stać się ciekawskim. Powitać to uczucie. Przyjąć je. Połączyć się z nim. I obserwować jak powoli ucisza się.

I wtedy, podażaj dalej …